Maandag 21 december: De informatieavond

Het is maandag 21 december, vanavond is de informatiebijeenkomst op het gemeentehuis. Afgelopen week heeft de aankondiging groot in de krant gestaan. Hoeveel mensen zouden er komen? Hoe zal iedereen reageren en wat zullen de vragen zijn?  Het is nog steeds onduidelijk of vanavond een afvaardiging van het LNV komt. Als LNV niet komt, is dit is erg vervelend. Want als alleen de GGD komt, wordt de zaak alleen vanuit het punt van volksgezondheid belicht. Ik voel me een beetje in ons hemd gezet. Vanmorgen is er het eerste Q-koorts overleg met de burgemeester, GGD en ikzelf. Ik geef aan dat het voor ons essentieel is dat LNV vanavond aanwezig is bij de informatiebijeenkomst. Gelukkig wordt er door de gemeente druk gezet. En na een aantal keer heen en weer bellen komt er vanavond dan toch nog iemand van LNV. Ik voel me nu een stuk zekerder voor vanavond. In het overleg komt naar voren dat uit betrouwbare bron is vernomen dat het RIVM één dezer dagen komt met een advies hoe om moet worden gegaan met  Q-koorts besmette kinder- en zorgboerderijen. Eindelijk! Er komt duidelijkheid, nog even wachten en we weten wat me moeten doen. Mogen onze dieren blijven leven?

Die middag was ik met stomheid geslagen. Ik heb contact gehad met de GD. Uit dit contact bleek dat de test met swabs ('de uitstrijkjes') onbetrouwbaar zijn! Nou moet het toch niet gekker worden. De swabs worden bij grote melkgeitenhouderijen als aanvullend onderzoek gebruikt, als ze een positieve tankmelktest hebben. De test toont de bacterie aan. Maar de bacterie komt algemeen in de omgeving voor. Dus je kan niet per definitie zeggen dat de geiten ook daadwerkelijk de bacterie uitscheiden. Ook zouden de test soms valse uitslagen geven. Ik vraag mij nu af, of men op basis van dit gegeven mag zeggen dat onze geiten Q-koorts hebben. Straks is dit hele gebeuren allemaal voor niets!

De informatieavond verliep boven verwachting goed. Een aantal omwonenden, mensen met een agrarische achtergrond, een aantal van onze eigen vrijwilligers en andere belangstellenden zijn aanwezig. In totaal waren er zo’n 20 tot 30 personen. Ook waren de drie Q-koortspatienten uit Oldenzaal aanwezig. Er waren veel vragen. Voornamelijk over hoe de toekomst er uit gaat zien, welke maatregelen genomen zullen worden en hoe het ziektebeeld van Q-koorts verloopt. Vragen als, wanneer vaccinatie voor de geiten mogelijk is, of de geiten na vaccinatie nog uitscheider zijn van de bacterie, hoe lang de bacterie bij de geiten blijft. Allemaal vragen waarop de instanties het antwoord schuldig moeten blijven. De Q-koorts is een redelijke onbekende ziekte en de huidige uitbraak is uniek in zijn omvang.

Er zijn onderzoeken uitgezet, maar het duurt nog lang voordat de resultaten daarvan bekend worden. Kortom, de informatieavond bracht weinig nieuws. Wel was het zinvol om omwonenden goed te informeren. Zij hebben naar de boerderij toe geen kritische vragen gesteld. Er heerste een rustige sfeer waarin open en eerlijk werd gecommuniceerd. Die avond hebben wij de GGD gevraagd of de vrijwilligers en mensen met een Persoons Gebonden Budget (PGB) weer terug mochten komen op de boerderij. Immers kwamen wij om in het werk en liepen wij inkomsten mis, omdat mensen met een PGB niet meer bij ons konden werken. Gelukkig was dit goed, op voorwaarde dat zij voldeden aan de hygiënemaatregelen en niet onder de risicogroepen vielen. 

Na afloop heeft er een kort besloten overleg plaatsgevonden over mijn telefonische gesprek met de GD over de swabtesten. Wij hebben het LNV en GGD gevraagd navraag te doen over de betrouwbaarheid van de swabs. Ze hebben beloofd zo snel mogelijk van zich te laten horen.

Eind december: Afwachten tijdens de feestdagen

De verdere week verloopt rustig. We krijgen ontzettend veel steunbetuigingen van onze eigen vrijwilligers, maar ook van andere contacten. Dat doet ons ontzettend goed en wij voelen ons gesteund. We wachten in spanning op het advies van het RIVM. Inmiddels was er een goed contact met de man van LNV die op de informatieavond was. Wij konden hem altijd mailen als wij vragen hadden en kregen op die manier antwoord van iemand die dicht bij het vuur zat.

Die week kwam het advies van het RIVM niet. Het werd kerst, misschien komt het advies na de kerst? Helaas moesten wij de feestdagen in spanning doorbrengen. Wij hebben het gevoel met de rug tegen de muur te staan. We weten niet waar we aan toe zijn. Vooralsnog ziet het er naar  uit dat we voor een zeer lange tijd gesloten blijven. Als we echt pas in juni 2010 weer open kunnen, betekent dat de doodsteek voor de kinderboerderij. Wat is een kinderboerderij zonder publiek? Als dit werkelijk het scenario is, moeten wij dan zelf beslissen om de drachtige besmette geiten te ruimen? Vanaf het begin spookt dit door ons hoofd. Wat is verstandig? Laat je de emotie de boventoon voeren, of kies je er voor om de grootste risico’s voor de volksgezondheid weg te nemen? En hoe gaat het publiek hier dan op reageren? Allemaal vragen waar niemand antwoord op kan geven. Het keuze moment tussen emotie en ratio, komt steeds dichterbij.

2 januari 2010: Wel biggetjes, geen publiek

Vandaag schenkt Liesje, ons varken, het leven aan vijf gezonde biggen. Normaal is dit aanleiding om een stukje in de krant te zetten, het infobord leuk te versieren, een prijsvraag uit te schrijven waar kinderen kunnen gokken hoeveel biggetjes er worden geboren. En natuurlijk met de biggetjes te knuffelen in het grote bed met stro. Het publiek vindt het altijd prachtig als er kleine biggetjes zijn.

En nu, nu is het stil. De kleintjes zijn prachtig om te zien, maar je kan dit niet met het publiek delen. Daar waar je het allemaal voor doet.