De SKBN heeft sinds 2009 ook enkele ambassadeurs die het werk van de SKBN ondersteunen en naar buiten brengen. Zij willen zich actief inzetten voor de SKBN en daarmee de kinderboerderijen van Nederland.

Henk Lommers
Henk Lommers is hoofdredacteur van het tijdschrift Hart voor Dieren in Nederland en België. Hij is sinds 2009 ambassadeur van de SKBN.

"De kinderboerderij, een waardevolle dierenplek
 
Een kinderboerderij is vaak de enige plek waar ‘stadse kinderen’ in aanraking kunnen komen met de dieren die zo belangrijk zijn voor de landbouw, het natuurbehoud en het gezicht van Nederland. Ze kunnen de schapen, geiten, kippen, varkens en koeien daar niet alleen aanraken, maar ook zien welke producten deze dieren leveren. Melk komt van de koe waar kaas en boter van worden gemaakt, de kip legt eieren en de wol komt van het schaap. Een kinderboerderij is eigenlijk een kleine praktische school waar veel te doen en te zien is. Dat weten veel basisscholen inmiddels ook en (gelukkig) zijn veel klassen er ‘kind aan huis’.
 
Aangezien ik het als dierenarts belangrijk vind dat kinderen zoveel mogelijk kennis en begrip hebben van dieren, ben ik al jaren een groot voorstander van kinderboerderijen. In de tijd dat ik nog het televisieprogramma ‘Alle dieren tellen mee’ bij de AVRO maakte, heb ik dan ook menigmaal aan dit fenomeen aandacht besteed. Ik kwam er toen echter achter dat er nogal wat verschil in kwaliteit is tussen de kinderboerderijen en daarom is het van belang dat kinderboerderijen aan een keurmerk voldoen. Een keurmerk waaruit onder meer blijkt dat de dieren goed worden verzorgd, er hygiënisch wordt gewerkt en de medewerkers een veilige werkplek hebben. Naar een kinderboerderij met een keurmerk kun je in vol vertrouwen je (kleine) kinderen meenemen. En dat zou ook iedereen regelmatig moeten doen. Kijk maar eens hoe de ogen van die peuters gaan glanzen als ze die dieren zien. Ik kan er over meepraten, want mijn kinderen zijn er ook vaak geweest. Toen ik gevraagd werd of ik ambassadeur van de Stichting Kinderboerderijen Nederland wilde worden, kwam er dan ook niet de minste aarzeling in mij op. Ik vond en vind het een eer. En zet me graag in voor de kinderboerderijen."  

Edwin Rutten
Edwin Rutten is tevens sinds 2009 ambassadeur van de SKBN

"Mijn herinnering aan de kinderboerderij:
Geiten op een loopplank, vers stro, mooie ronde keutels, in monumentengroen geverfde hokken, gaas, geluiden, omver gelopen worden door een schaap, de vriendelijk lachende  ‘oppasser’ (daar keek je mijlenhoog tegenop).

De laatste herinnering aan een verzameling beesten is achter de rolstoel van mijn moeder bij het Verpleeghuis Naarderheem in Naarden. Een mooie verzameling dieren met een ezel, eenden, geiten, ganzen en pauwen. Ik deed de ezel, de schapen, de geiten en de eenden na. Sommigen van die dieren deden mij het plezier door te antwoorden: “I…ah…i…ah” balkte de ezel.

Maar nu. Mijn kleindochter Manouk vond het zo leuk om naar haar grootmoeder te gaan. En waarom? Voor  haar oma en….voor de dieren. De dieren waren de schakel tussen generaties!

Nu de SKBN.
Ik vind het fijn Ambassadeur te zijn.
Kinderboerderijen horen bij het plezier en de educatie van kinderen. Zeker waar er meer stenen en minder groen komt. Het is een ontmoetingsplaats tussen jong en oud met als bindmiddel die goeiige dieren. Die moeten we erkentelijk zijn. Daarvoor is veel nodig. Veiligheid en plezier  voor de bezoekers en  welzijn van de dieren. Maar ook de mogelijkheden creëren dat de werkers in de kinderboerderij hun werk goed kunnen doen.
Vakkundigheid krijgen. Dat is wat de SKBN wil.

Mijn broer, je weet wel, Ome Willem, is naar uurland geëmigreerd. Ik heb hem gebeld.
Hij ondersteunt mede mijn ambassadeurschap en zei dat hij daar wel een keer voor over wilde komen. Als hij tenminste met mij mee mag. Ik heb hem gezegd dat ik niks kan beloven. Wie weet.

Veel plezier bij jullie volgend bezoek aan de kinderboerderij!"

Namens mijn broer ‘Joepiedepoepie’ en van mij “i…ah….i….ah”.
Edwin Rutten en Ome Willem